[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Klęska odniesiona w Afryce zmieniał punkt widzenia na problem wojny, jaką prowadziły Włochy.Dyktatura Mussoliniego przegrała ostatecznie faszystowską wojnę zaborczą.Obecnie powstał problem, czy jest ona zdolna do zorganizowania obrony kraju przed wtargnięciem wojsk anglo-amerykańskich.Wydawało się, że hasła obrony ojczyzny, jakie zostały pośpiesznie wyciągnięte przez propagandę faszystowską, dawały dyktaturze Mussoliniego szanse na bardziej wytrwałą postawę żołnierzy włoskich.Tymczasem stało się inaczej.Załamanie się obrony na Sycylii ujawniło, że żołnierze włoscy wcale nie chcą walczyć.Był to autentyczny strajk, który dowiódł, że Włosi już dawno odmówili faszyzmowi prawa występowania w imieniu narodu.Rozproszeniu się armii faszystowskiej towarzyszyło gwałtowane zaostrzenie się sytuacji wewnątrz kraju.Strajki marcowe 1943 r.we Włoszech północnych ukształtowały zupełnie nowy klimat polityczny kraju.W tym krytycznym momencie wyszła na jaw słabość organiczna faszyzmu włoskiego.W spisku przeciwko Mussoliniemu uczestniczyły nie tylko kręgi monarchistyczne i wojskowe, których współpraca z faszyzmem nigdy nie oznaczała całkowitego utożsamiania się z nim, lecz także hierarchowie faszystowscy, których opozycja była w znacznym stopniu wywołana procesem wewnętrznego rozkładu całkowitego zwyrodnienia faszyzmu.Tak więc, na upadek dyktatury Mussoliniego złożyła się suma przyczyn zewnętrznych i wewnętrznych.W warunkach kryzysu wojennego i politycznego kierownicze koła włoskiej klasy rządzącej, dążąc do odcięcia się od spadającego w przepaść faszyzmu, postanowiły poświęcić Mussoliniego.Nie upłynęły jeszcze dwa dziesięciolecia od zakończenia wojny, a faszyzm we Włoszech znowu dał o sobie znać.Mimo, że powojenna konstytucja Włoch nie dopuszcza do reaktywowania organizacji faszystowskich w jakiejkolwiek formie, to pojawiła się partia neofaszystowska „Włoski Ruch Społeczny” (MSI).Nie dysponuje ona znacznym oparciem w masach, lecz posiada dość duże środki finansowe i korzysta z poparcia wpływowych protektorów, w tym również za granicą.Choć współcześni faszyści włoscy oświadczają, że „odnowili” swą doktrynę ideologiczną i polityczną, to ich związek z przeszłością jest oczywisty.Już sam ponury symbol partii neofaszystowskiej - płomień, wydobywający się z grobowca, w którym spoczywa ciało Mussoliniego - świadczy o dążeniu do przejęcia spuścizny po twórcy faszyzmu włoskiego.Otwarte apele neofaszystów, wzywające do „bezpośredniego działania” przeciwko ruchowi robotniczemu i do utworzenia „bloku sił porządku”, przyciągają ku sobie coraz większą uwagę reakcji, przeciwstawiającej się demokratycznej linii rozwoju kraju.Włoskie grupy rządzące dwukrotnie już w ciągu okresu powojennego - w 1950 i 1964 r.- czyniły próby przygotowania terenu do ustanowienia reżimu autokratycznego w oparciu o siły faszystowskie.Działania te w obu przypadkach spotkały się z oporem włoskiej klasy robotniczej.Neofaszyści, usiłując żerować na uczuciach narodowych, lansują mit o byłej „wielkości Włoch”, którą rzekomo zapewniał im faszyzm, poszukują drogi do zdobycia dla swych idei młodego pokolenia.Dlatego zamaskowanie faszyzmu jako największego wroga ludzi pracy, jako siły, która przyniosła olbrzymie szkody interesom narodowym Włoch i doprowadziła je do nie mającej precedensu katastrofy, stanowi nie tylko interesujący przedmiot badań historycznych, lecz jest również zadaniem politycznie aktualnym.J.A.Gierowski: Historia Włoch, Zakład Narodowy im.Ossolińskich - Wydawnictwo 1986, s.556-557.J.A.Gierowski: Historia Włoch …, op.cit., s.558.M.Borucki: Mussolini, Wydawnictwo Delta, s.32.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.560.H.Olszewski, M.Zmierczak: Historia doktryn politycznych i prawnych, Poznań 1994, s.333.M.Borucki: Mussolini…, op.cit., s.37.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.561.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.567.P.Monelli: Mussolini, Warszawa 1973, s.159.M.Borucki: Mussolini…, op.cit., s.55.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.572.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.573.M.Borucki: Mussolini…, op.cit., s.64.M.Borucki: Mussolini…, op.cit., s.68.P.Monelli: Mussolini…, op.cit., s.129.G.S.Fiłatow: Upadek włoskiego faszyzmu, Warszawa 1977, s.41.F.Martinelli: L'OVRA, Bologna 1967, s.7, cyt.za G.S.Fiłatow: Upadek włoskiego faszyzmu…, op.cit., s.41.G.S.Fiłatow: Upadek włoskiego…, op.cit., s.42.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.584.H.Olszewski, M.Zmierczak: Historia doktryn…, op.cit., s.336.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.588.H.Olszewski, M.Zmierczak: Historia doktryn…, op.cit., s.335.G.S.Fiłatow: Upadek włoskiego…, op.cit., s.29.G.S.Fiłatow: Upadek włoskiego…, op.cit., s.41.G.S.Fiłatow: Upadek włoskiego…, op.cit., s.29.Cz.Madajczyk: Kultura europejska a faszyzm, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk 1979, s.47.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.596.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.597-602.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.603-608.J.A.Gierowski: Historia Włoch…, op.cit., s.608-612.G.S.Fiłatow: Upadek włoskiego…, op.cit., s.600-602.1 [ Pobierz całość w formacie PDF ]
  • zanotowane.pl
  • doc.pisz.pl
  • pdf.pisz.pl
  • przylepto3.keep.pl